نویسنده :برچ یورلی
مترجم :محمدرضا افضلی


 

رویدادهای مهم زندگی فلمینگ

دهه ی 1860

تحقیقات لویی پاستور نشان می دهد که موجودات زنده عامل بیماری اند.

1867

جوزف لیستر متوجه می شود که باکتریها عامل عفونت اند و کاربولیک اسید را برای حذف میکروب از زخمها و تجهیزات به کار می برند.

1881

آلگزاندر فلمینگ در نزدیکی داروِل، اسکاتلند، به دنیا می آید.

1895

فلمینگ به لندن نقل مکان می کند.

1897

فلمینگ به لندن نقل مکان می کند.

1897

فلمینگ کارمند شرکت کشتیرانی می شود.

1901

فلمینگ وارد دانشکده ی پزشکی بیمارستان سنت مری می شود.

1906

فلمینگ در امتحانات نهایی دانشکده ی پزشکی قبول می شود. او به گروه اَلمروت رایت در بیمارستان سنت مری می پیوندد.

1909

فلمینگ در امتحانات جراحی قبول می شود، او تصمیم می گیرد در گروه رایت بماند.

1910

پاول اِلریش آلمانی، 606 یا سالورسان را کشف می کند که باکتریهای عامل سیفلیس را نابود می کند. فلمینگ به سبب مداوای سیفلیس مشهور می شود.

1914

جنگ جهانی اول آغاز می شود. گروه اَلمروت رایت، شامل فلمینگ، به بولونی در فرانسه می رود تا سربازان مجروح را مداوا کند.

1915

فلمینگ با سالی مَکِلروی، که بعدها به سارین مشهور می شود، ازدواج می کند.

1919

فلمینگ به لندن باز می گردد.

1921

فلمینگ و همسرش خانه ی دون را در سوفولک می خرند. فلمینگ لیسوزیم را کشف می کند.

1924

رابرت، پسر فلمینگ، به دنیا می آید.

1928

فلمینگ کَپَک پنی سیلیوم را کشف می کند. او استاد باکتری شناسی در دانشکده ی پزشکی بیمارستان سَنت مِری می شود.

1929

فلمینگ کشف جدید خود را «پنی سیلین» می نامد.

1935

گرهارت دوماک رنگدانه ای به نام پرونتوسیل را کشف می کند که وقتی خورده یا تزریق شود، باکتری استرپتوکوک را در موش نابود می کند. در نتیجه ی این کشف مواد مشابهی برای نابودی باکتریها تولید می شود که سولفو نامید نام می گیرند.

1940

اِرنست چِین به اندازه ی کافی پنی سیلین استخراج می کند تا بتواند آن را روی حیوانات آزمایش کند. هاوارد فلوری پنی سیلین را به پنج موش تزریق می کند. فلمینگ برای نخستین بار شاهد کار گروه آکسفورد روی پنی سیلین است.

1941

دانشکده ی دان به اندازه ی کافی پنی سیلین جمع آوری می کند تا بتواند نخستین آزمایش را روی انسان انجام دهد.
آلبرت آلگزاندر که در نتیجه ی خراشیدگی با خار بوته ی گل سرخ دچار عفونت شده است، توسط گروه آکسفورد با استفاده از پنی سیلین مداوا می شود. او فوت می کند، اما آزمایشهای بعدی موفقیت آمیز است.

1942

فلمینگ به مایع نخاعی هَری لَمبرت پنی سیلین تزریق می کند و سبب بهبود کامل او می شود. آزمایشهای دیگری که گروه آکسفورد روی انسان انجام می دهد، موفقیت آمیز است.

1944

فلمینگ به پاس کشف پنی سیلین به دریافت لقب سِر مفتخر می شود. هاوارد فلوری نیز به پاس تبدیل پنی سیلین به دارو، به دریافت همین لقب مفتخر می شود.
نخستین آنتی بیوتیک پس از پنی سیلین، به نام استرپتومایسین، ساخته می شود.

1945

فلمینگ، چِین و فلوری، مشترکاً جایزه ی نوبل پزشکی می گیرند.

1646

پس از بازنشسته شدن اَلمروت رایت، فلمینگ مدیر گروه مایه کوبی در بیمارستان سنت مری می شود.

1949

سارین فلمینگ از دنیا رفت.

1953

فلمینگ با آمالیا وورِکا ازدواج می کند.

1955

فلمینگ بر اثر سکته ی قلبی از دنیا می رود.
منبع: برچ، بِوِرلی؛ (1385)، آلگزاندر فلمینگ پیشگام در ساخت آنتی بیوتیک، ترجمه ی محمدرضا افضلی، چاپ اول.